Gamblers Anonymous is een groep mannen en vrouwen die hun ervaring, kracht en hoop met elkaar delen om aan de oplossing van hun gemeenschappelijk probleem te werken en anderen te helpen te herstellen van hun gok probleem. De enige voorwaarde voor lidmaatschap is het verlangen om te stoppen met gokken. Er zijn geen financiële verplichtingen bij GA: wij voorzien in onze behoeften door eigen bijdragen van de leden. We zijn niet verbonden aan kerken, sekten, politieke of hulpverlenende instanties. We houden onszelf buiten discussies en we geven er geen aanleiding toe. Wij ondersteunen of bestrijden geen enkel doel. Ons hoofddoel is niet meer te hoeven gokken en andere dwangmatige gokkers te helpen te stoppen met gokken. De meeste van ons waren niet bereid om toe te geven dat we echt probleem gokkers waren. Niemand wil denken dat hij anders is dan anderen. Daarom is het niet verrassend dat onze gokcarrières gekenmerkt waren door ontelbare mislukte pogingen om te bewijzen dat we konden gokken als andere mensen. Het idee dat hoe dan ook, wanneer dan ook, wij controle zullen hebben over gokken is de grote obsessie van elke dwangmatige gokker. De volharding in deze illusie is verbazingwekkend. Velen volharden tot aan de poorten van de gevangenis, inrichtingen of de dood.

We ontdekten dat we tot in het diepst van ons wezen volledig moesten toegeven dat we dwangmatige gokkers zijn. Dit is de eerste stap in ons herstel. De waan dat we wat gokken betreft hetzelfde als anderen waren, of zijn, moet worden gebroken. We hebben de mogelijkheid verloren om gecontroleerd te gokken. We weten dat geen  enkele echte dwangmatige gokker die controle ooit terugkrijgt. Wij hebben allemaal wel eens gedacht dat we controle aan het terugwinnen waren, maar zulke perioden –meestal kort- werden onherroepelijk gevolgd door nog minder controle welke na verloop van tijd leidde tot een erbarmelijke en onbegrijpelijke demoralisatie. We zijn ervan overtuigd dat gokkers van onze soort in de greep zijn van een progressieve ziekte. Na verloop van tijd worden we slechter, nooit beter. Daarom, om een normaal en gelukkig leven te kunnen leiden, proberen we naar ons beste kunnen, bepaalde principes in ons dagelijks leven toe te passen.